Historia Mazurka Dąbrowskiego. Jak powstał polski hymn narodowy?
Słowa Mazurka Dąbrowskiego są ściśle związane z historią Polski. Jego autorem, jak powszechnie wiadomo, jest Józef Wybicki. Urodził się on w Będominie na Kaszubach. W chwili obecnej znajduje się tam Muzeum Hymnu Narodowego. Nie trzeba jednak jechać do samego muzeum, aby dowiedzieć się nieco o historii powstania naszego hymnu. Rąbka tajemnicy uchylamy dla was w poniższym artykule.
Jak powstał nasz hymn narodowy? Geneza
Nasz hymn narodowy początkowo był pieśnią Legionów Polskich we Włoszech. Prawdopodobnie powstał on w Republice Cisalpińskiej. Jako datę powstania pieśni podaje się lipiec 1797 roku. Józefa Wybickiego do napisania słów natchnął ponoć widok maszerujących polskich żołnierzy.
To właśnie przy tej okazji powstały pierwsze wersy naszego hymnu. Pieśń Legionów została pierwszy raz zaśpiewana prawdopodobnie podczas defilady. Słowa wraz z melodią zostały bardzo pozytywnie przyjęte przez żołnierzy, a nawet chętnie przez nich powtarzane. Hymn po raz pierwszy opublikowano jako pieśń w 1799 roku w „Dekadzie Legionów”.
Pieśń przetłumaczyło na kilkanaście języków wielu zagranicznych poetów, którzy solidaryzowali się z Legionami Polskimi podczas ich zmagań militarnych. Śpiewał ją sam gen. Jan Henryk Dąbrowski podczas swojego wyjazdu do Poznania w 1806 roku. Wykonywano ją również podczas powstania listopadowego oraz styczniowego. Mazurek Dąbrowskiego został oficjalnie hymnem dopiero 26 lutego 1927 roku.
Słowa Mazurka Dąbrowskiego – kontekst historyczny
Każda część składowa hymnu narodowego Polski wiąże się treściowo z konkretnymi wydarzeniami z naszej historii. Pierwsza część pieśni przypomina o rozbiorach Polski. Wybicki chciał pokazać za pomocą tej zwrotki swoją wiarę w to, że nasze państwo odzyska wkrótce niepodległość.
W refrenie Mazurka Dąbrowskiego autor zwraca uwagę na III rozbiór Rzeczpospolitej, po dokonaniu którego większość żołnierzy wyemigrowała. W tej części Józef Wybicki próbuje zachęcić wojsko, aby na czele Dąbrowskiego zebrali się w jedną całość i powrócili do walki o niepodległy byt naszego kraju. Chciał obudzić nadzieję w żołnierzach, że istnieje jeszcze szansa na zwycięstwo.
W drugiej części naszego hymnu autor sygnalizuje, że Bonaparte, idący wraz ze swoim wojskiem przez rzeki Wisłę i Wartę, ma szansę wyswobodzić Polaków spod jarzma zaborców. Z kolei w trzeciej zwrotce Wybicki wspomina Stefana Czarnieckiego i czasy potopu szwedzkiego.
Istniała jeszcze czwarta zwrotka (nieujęta oficjalnie w hymnie). W niej autor tekstu zwraca uwagę na to, że istotna w walce z zaborcami jest zgoda wśród rodaków.
Wykonywanie hymnu narodowego
W momencie kiedy pieśń była bardziej popularna, ludność zmieniała nazwy generałów, aby dostosować tekst do danej sytuacji narodowej. Obecnie w Polsce wiele osób uczących się naszego hymnu przeinacza słowa na swój własny sposób. Przyczynia się to do tego, iż wiele wersji odbiega od oryginału.
Najczęstszym błędem podczas śpiewu naszego hymnu narodowego jest modyfikacja słów „kiedy my żyjemy” na ,,póki my żyjemy”. Dla wielu językoznawców oraz muzykoznawców sposób śpiewania niektórych nut w naszym hymnie jest nieprawidłowy.
Hymn narodowy Polaków wykonuje się na wielu bardzo ważnych uroczystościach państwowych. Podczas śpiewania powinno się stać na baczność oraz zachować powagę. Mężczyźni powinni zdjąć swoje nakrycie głowy. Istnieje jedna obowiązująca wersja Mazurka Dąbrowskiego. Nie można jej przeinaczać ani wymyślać znowelizowanych wersji, ponieważ jest on objęty prawem.
