Zakazana miłość króla. Kobieta, która podzieliła Belgię
Księżna de Réthy przeszła do historii jako jedyna żona belgijskiego monarchy, która odmówiła tytułu królowej. Mary Lilian Baels poślubiła Leopolda III w 1941 roku podczas niemieckiej okupacji, a ich związek wzbudził kontrowersje polityczne trwające dekady. Po wojnie poświęciła się kardiologii dziecięcej, ratując życie dziesiątkom młodych pacjentów.
Miłość w cieniu okupacji
Leopold III owdowiał po śmierci Astrid Szwedzkiej w 1935 roku i poznał Lilian Baels na polu golfowym trzy lata później. Kontakt odnowili w 1941 roku za sprawą królowej matki Elżbiety, gdy Leopold przebywał pod strażą w zamku Laeken.
Lilian odpowiedziała na oświadczyny słowami, że „królowie żenią się z księżniczkami”, ale ostatecznie zgodziła się na ślub.
Ceremonię religijną odprawiono potajemnie w kaplicy zamkowej, w obecności kardynała van Roey’a i najbliższej rodziny. Ślub cywilny nastąpił 6 grudnia, już po zajściu Lilian w ciążę, co naruszało belgijskie prawo wymagające odwrotnej kolejności. Lilian otrzymała tytuł Księżnej de Réthy, a ich dzieci mogły nosić tytuły książęce bez prawa do tronu.
Internowanie i wyzwolenie w Austrii
W 1944 roku Niemcy przewieźli rodzinę królewską do Austrii, gdzie przetrzymywano ich w trudnych warunkach. Leopold i Lilian wspólnie uczyli dzieci, a ich życiu zagrażały plany zamachów, w tym próba otrucia witaminami z trucizną.
Podczas okupacji Lilian woziła rannych żołnierzy do szpitali w Brugii i pomagała ewakuować pensjonariuszy zakładu w Aalst.
Amerykanie wyzwolili rodzinę w 1945 roku, ale Leopold nie mógł wrócić do Belgii przez kilka lat. Kontrowersje wokół jego decyzji z 1940 roku wywołały „kwestię królewską”, która blokowała powrót. Dopiero w 1950 roku przybył do kraju, a rok później abdykował na rzecz Baudouina.
Fundacja ratująca dzieci
Operacja serca syna Aleksandra w Bostonie w 1957 roku zainspirowała Lilian do działań medycznych. 10 grudnia 1958 roku utworzyła Fondation Cardiologique Princesse Lilian, która finansowała operacje kardiochirurgiczne dzieci w Stanach Zjednoczonych. Fundacja zapewniała także wsparcie logistyczne i emocjonalne rodzinom małych pacjentów.
W radzie zasiadali wpływowi Belgowie, między innymi Camille Gutt i Fernand Collin, a Leopold nieformalnie wspierał działania organizacji. W 1987 roku fundację połączono z inną instytucją, a później skupiono się na stypendiach naukowych dla badaczy.
Lilian zmarła w Waterloo w 2002 roku i spoczęła w krypcie królewskiej w Laeken obok Leopolda i Astrid.
