Louis de Rougemont. Tak zdemaskowano słynnego oszusta

Louis de Rougemont na portrecie opublikowanym nie później niż w 1898 roku.
Louis de Rougemont na portrecie opublikowanym nie później niż w 1898 roku.
Źródło zdjęć: © Domena publiczna | George Newnes

W 1898 r. Louis de Rougemont podbił serca brytyjskich czytelników opowieściami o ponad trzydziestu latach spędzonych wśród rdzennych mieszkańców Australii. Twierdził, że przeżył katastrofę statku, poszukiwał pereł i stawiał czoła licznym niebezpieczeństwom. W rzeczywistości nazywał się Henri Louis Grin i przez wiele lat prowadził zwyczajne życie w australijskich miastach. Jego oszustwo wyszło na jaw, gdy rozpoznała go własna żona.

Prawdziwe życie w Australii

Henri Louis Grin urodził się w 1847 r. w Szwajcarii. W młodości podejmował różne zajęcia, pracował m.in. jako służący. W 1875 r. przybył do Australii Zachodniej, gdzie został kamerdynerem gubernatora Williama Robinsona.

Później zajmował się poszukiwaniem pereł i podejmował rozmaite próby zarobkowania. Rzeczywiście spędził w Australii wiele lat, a zdobyte tam doświadczenia wykorzystał później do tworzenia opowieści o swoich rzekomych przygodach.

W 1880 r. zamieszkał w Sydney, a dwa lata później poślubił Elizę Jane Ravenscroft. Małżonkowie doczekali się siedmiorga dzieci. Grin prowadził życie rodzinne, zupełnie inne od tego, które przedstawiał później swoim czytelnikom.

Ostatecznie porzucił rodzinę i w 1898 r. wyjechał do Londynu. Tam zaczął przedstawiać się jako Louis de Rougemont, podróżnik, który miał spędzić ponad trzy dekady z dala od cywilizacji europejskiej. Prawdziwe doświadczenia z Australii połączył z zasłyszanymi historiami i całkowicie zmyślonymi wydarzeniami.

Niezwykłe przygody rozbitka

W latach 1898-1899 wspomnienia de Rougemonta ukazywały się na łamach brytyjskiego "Wide World Magazine". Wkrótce wydano je również w formie książki. Autor opisywał swoje przygody w pierwszej osobie, zapewniając czytelników, że sam uczestniczył we wszystkich przedstawionych wydarzeniach.

Fałszował nawet podstawowe informacje ze swojej biografii. Twierdził, że urodził się w 1844 r. w Paryżu lub jego okolicach. Opowiadał o młodzieńczych zainteresowaniach, konfliktach rodzinnych i podróży na Wschód.

Najwięcej miejsca poświęcał jednak przygodom w Australii. Opisywał poszukiwania pereł, spotkania z niebezpiecznymi zwierzętami i życie w odległych zakątkach kontynentu. Szczegółowo przedstawiał sposoby zdobywania pożywienia, budowania schronienia i radzenia sobie w trudnych warunkach.

W opowieściach o rdzennych mieszkańcach Australii powielał rozpowszechnione wówczas kolonialne stereotypy. Siebie przedstawiał jako wyjątkowo zaradnego człowieka, który dzięki wiedzy i pomysłowości potrafił poradzić sobie w niemal każdej sytuacji.

Sensacyjne wspomnienia szybko zdobyły popularność. Czytelnicy otrzymywali historie o egzotycznych podróżach, niebezpieczeństwach i niezwykłych przygodach, przedstawiane jako autentyczne przeżycia człowieka, który przez dziesięciolecia miał pozostawać odcięty od europejskiego świata.

Demaskacja Louisa de Rougemonta

Nie wszyscy uwierzyli w opowieści podróżnika. Osoby dobrze znające Australię zaczęły wskazywać błędy i nieścisłości w jego relacjach. Wśród krytyków znaleźli się pisarz Louis Becke oraz podróżnik David Wynford Carnegie. Wkrótce w brytyjskiej i australijskiej prasie rozgorzała dyskusja o wiarygodności de Rougemonta.

Przełom nastąpił, gdy w gazetach zaczęły pojawiać się jego wizerunki. Mężczyznę rozpoznała żona, Eliza Jane Ravenscroft, a także osoby pamiętające go z wcześniejszych lat.

Na jaw wyszło, że słynny podróżnik jest w rzeczywistości Henrim Louisem Grinem, który mieszkał w Sydney, miał żonę i siedmioro dzieci. Ujawniono również informacje o jego wcześniejszych zajęciach, w tym pracy jako kamerdyner gubernatora Australii Zachodniej.

Odkrycia te podważyły najważniejszą część jego wspomnień. Człowiek, który przedstawiał się jako rozbitek żyjący przez dziesięciolecia w odosobnieniu, w tym samym okresie mieszkał w australijskim mieście i wychowywał rodzinę.

Kariera największego kłamcy świata

Ujawnienie oszustwa nie zakończyło publicznych występów de Rougemonta. Zmienił się jednak sposób, w jaki go reklamowano. W 1899 r. podczas występów w Afryce Południowej zapowiadano go już jako największego kłamcę świata.

Jego niezwykłe historie nadal przyciągały zainteresowanie, choć publiczność nie traktowała ich już jako wiarygodnych wspomnień podróżnika.

Znacznie gorzej przyjęto go podczas tournée po Australii w 1901 r. Spotkał się tam z wrogimi reakcjami widzów. Ostatecznie powrócił do Londynu, gdzie zmarł w biedzie w 1921 r.

Pochowano go pod nazwiskiem Louis Redman. W 1929 r., osiem lat po jego śmierci, druga żona doprowadziła do sprostowania aktu zgonu.

Wybrane dla Ciebie