Apama i zbiorowe zaślubiny w Suzie
Apama pochodziła z irańskiej arystokracji zamieszkującej Azję Środkową. Za jej ojca uważa się Spitamenesa, jednego z przywódców powstania przeciwko Aleksandrowi Wielkiemu. Przez pewien czas skutecznie przeciwstawiał się macedońskim wojskom, ale w 328 roku p.n.e. został zdradzony przez własnych sprzymierzeńców i zginął.
Cztery lata później jego córka znalazła się wśród kobiet, dla których Aleksander przygotował niezwykłą uroczystość. W Suzie, dawnej rezydencji perskich królów, zorganizowano zbiorowe zaślubiny około osiemdziesięciu Macedończyków z kobietami pochodzącymi z irańskich rodów arystokratycznych.
Wśród panien młodych były córki pokonanych władców i dostojników. Apamę wydano za Seleukosa, jednego z dowódców Aleksandra. Małżeństwo miało znaczenie polityczne, podobnie jak pozostałe związki zawarte podczas uroczystości.
Śluby odbywały się według perskiego ceremoniału. Każdej parze przygotowano miejsce, a przebiegiem uroczystości kierował sam Aleksander. Zadbał również o posagi dla kobiet. Nagrody otrzymali także żołnierze, którzy już wcześniej poślubili mieszkanki podbitych ziem.
Małżeństwo w czasie walk diadochów
Zaledwie rok później, w 323 roku p.n.e., Aleksander Wielki zmarł. Pozostawił po sobie ogromne imperium, o które niemal natychmiast zaczęli walczyć jego dowódcy, nazywani diadochami. Dawni towarzysze broni stali się rywalami, a wojny między nimi trwały przez kolejne dziesięciolecia.
W nowych okolicznościach wiele małżeństw zawartych w Suzie szybko się rozpadło. Macedońscy dowódcy nie zamierzali dłużej utrzymywać związków, które zawarli z inicjatywy zmarłego władcy. Seleukos postąpił jednak inaczej i pozostał związany z Apamą.
Nie wiadomo, jakie uczucia łączyły małżonków ani co skłoniło Seleukosa do utrzymania tego związku. Pochodzenie żony mogło mieć dla niego znaczenie polityczne.
Apama należała przecież do irańskiej arystokracji, a jej mąż stopniowo budował własne państwo, obejmujące również rozległe ziemie na wschodzie dawnego imperium Aleksandra.
Z czasem Seleukos wyrósł na jednego z najpotężniejszych władców hellenistycznego świata. Stworzył królestwo, w którym znalazły się zarówno obszary zachodniej Azji, jak i dawne perskie posiadłości na wschodzie.
Zapoczątkował też dynastię Seleukidów, która przez następne pokolenia odgrywała ważną rolę w dziejach regionu.
Syn Apamy i miasta noszące jej imię
Apama i Seleukos doczekali się dzieci, a największą rolę w historii odegrał ich syn Antioch. Wychowywał się w kulturze greckiej, choć ze strony matki pochodził z irańskiej arystokracji. Z czasem sam miał objąć tron jako Antioch I Soter.
Nie wszystkie szczegóły życia jego matki są jednak znane. Około 300 roku p.n.e. Seleukos poślubił Stratonikę, córkę Demetriusza.
Nie oznacza to automatycznie, że rozstał się z Apamą. Wśród macedońskich monarchów zdarzało się bowiem posiadanie więcej niż jednej żony, a dokładny status Apamy w tym okresie pozostaje niejasny.
Nie znamy również daty jej śmierci. Wiadomo natomiast, że około 299 roku p.n.e. została uhonorowana w Milecie. Świadczy to o pozycji, jaką zajmowała już wiele lat po słynnych zaślubinach w Suzie.
Tymczasem Antioch stopniowo przygotowywał się do przejęcia władzy. Jeszcze za życia ojca współrządził rozległymi wschodnimi posiadłościami, obejmującymi m.in. Babilonię i ziemie irańskie.
Seleukos koncentrował się wówczas przede wszystkim na zachodniej części swojego państwa. Gdy w 281 roku p.n.e. został zamordowany, tron odziedziczył właśnie syn Apamy.
Pamięć o królewskiej małżonce przetrwała również dzięki miastom, którym nadano jej imię. Najbardziej znana była Apameia nad Orontesem w Syrii. Założono ją jako ważny ośrodek wojskowy, w którym stacjonowały oddziały armii Seleukidów.
