News (strona 25 z 56)

Konflikt militarny między Stanami Zjednoczonymi a Wielką Brytanią, który rozegrał się w latach 1812-1815, odcisnął trwałe piętno na relacjach obu państw w XIX stuleciu. Wojna rozpoczęta w czerwcu 1812 roku oraz jej następstwa spowodowały istotne przeobrażenia geopolityczne na kontynencie północnoamerykańskim.

Dla mieszkańców imperium Azteków czekolada była czymś więcej niż napojem bogów. Stanowiła prawdziwą walutę, której ziarna miały tak wielką wartość, że ludzie płacili nimi podatki i wykorzystywali jako niezbędny element elitarnych ceremonii oraz uczt władców. Co wiemy o czekoladzie w świecie Azteków?

Rynek ślubny jest niezwykle dynamiczny, a pary młode coraz częściej szukają oryginalnych i ekskluzywnych rozwiązań. Niektóre pary są gotowe wydać fortunę, aby ich ślub był niezapomniany i szeroko komentowany w mediach. Tak było chociażby w przypadku tych 4 par.

Henryk Sandomierski to jedna z najbardziej tajemniczych postaci XII-wiecznej Polski. Informacji na jego temat jest jak na lekarstwo, co sprawia, iż większość faktów z jego życia pozostaje zupełnie nieznanych. Wiemy, iż wymieniony książę był pierwszym polskim krzyżowcem, którego z imienia wymieniono w źródłach pisanych. Co Henryk robił w Ziemi Świętej?

Narodziny syna Henryka VIII Tudora, Edwarda VI, 12 października 1537 roku, były dla całego kraju radosnym wydarzeniem. Po wielu latach oczekiwania na męskiego potomka, w końcu pojawił się dziedzic tronu. Radość szybko jednak zamieniła się w łzy z powodu nieoczekiwanej śmierci Jane Seymour, matki chłopca. Dlaczego w ogóle doszło do tej tragedii?

Jan Henryk Dąbrowski to twórca Legionów Polskich, bohater wojen napoleońskich, a przede wszystkim – symbol patriotyzmu i niezłomnej wiary w odzyskanie niepodległości. Co wiemy na temat życia Jana Henryka Dąbrowskiego?

Dom w Coulommes koło Meaux niczym się nie wyróżniał. Wyglądał jak setki innych w tej części Francji. Życie toczyło się tam spokojnie, bez rozgłosu. Nikt z sąsiadów nie podejrzewał, że za zwykłymi okiennicami przez niemal trzydzieści lat działo się coś potwornego.

Warszawskie getto było miejscem, gdzie codzienność zamieniła się w walkę o przetrwanie. Wśród głodu, chorób i nieustannego strachu mieszkańcy starali się zachować resztki normalności. Dzielili się ostatnim kawałkiem chleba, organizowali tajne lekcje i koncerty, a dzieci ryzykowały życie, by zdobyć jedzenie.

Co łączy dzisiejszą żartobliwą ripostę „pisz do mnie na Berdyczów” z wędrownych kupcami, zakapturzonymi procesjami i dymem unoszącym się nad targowymi ulicami? Ta językowa zagadka narodziła się na styku handlu, kultury i języka, a jej sens do dziś zmusza do refleksji nad tym, jak zmieniają się obyczaje i powiedzenia

Gdy rewolucja 1905 roku wygasała w Polsce, a carskie represje wobec robotników i działaczy niepodległościowych nabierały intensywności, niektórzy zdecydowali się na radykalną odpowiedź. 15 sierpnia 1906 roku mieszkańcy dziewiętnastu miast obudzili się w rzeczywistości, gdzie to polscy bojownicy, nie carskie patrole, dyktowali warunki dnia. Krwawa środa stała się symbolem desperackiej, lecz skoordynowanej rebelii przeciwko zaborcy.

Gdy Europa Zachodnia święciła triumfy renesansu, a rycerstwo stawało się reliktem przeszłości, w Polsce końca XV wieku nadal dominowali rycerze w ciężkich zbrojach. Jednak ich czas również dobiegał końca. Polska armia adaptowała nowoczesne rozwiązania: artylerię, zaciężne oddziały wspierane przez mieszczan i chłopów. Mimo to jazda pozostawała trzonem wojska, a forma walki wciąż odbiegała od późniejszych rewolucji militarnych.

Salonowa, wysoka i szczupła sylwetka, wąska talia ściśnięta gorsetem, rozłożysty jedwab na krynolinie, skromne dekolty i kolorowa biżuteria błyszcząca przy każdym ruchu. Tak prezentował się światu pod koniec XIX wieku wizerunek damy z towarzystwa. Dla niej suknie, kapelusze, wachlarze i parasole nie były tylko strojem, lecz rytuałem potwierdzającym pozycję społeczną, inteligencję i wyczucie smaku.

Wzgórza nad Tybrem świeciły pustkami, gdy według legend ślady wilczycy wyznaczyły miejsce powstania miasta, które miało odmienić losy Europy i całego świata. Rzym, początkowo kilka chat na Palatynie, w ciągu stuleci rozrósł się w metropolię, której prawo, architektura i filozofia ukształtowały cywilizację Zachodu.

Budowa Muru Berlińskiego była gestem rozpaczy komunistycznych władz NRD, które nie potrafiły zatrzymać obywateli w granicach swojego państwa ani perswazją, ani obietnicami dobrobytu. Zamiast przeprowadzić reformy, zdecydowały się odgrodzić całe miasto, dzieląc rodziny, ulice i wspólne dotąd miejsca na niemal trzy dekady.

Martin Bormann, najbliższy współpracownik Hitlera i nieoficjalny władca III Rzeszy, zniknął w majową noc 1945 roku w płonącym Berlinie, na dziesięciolecia rozpalając wyobraźnię łowców sensacji i badaczy historii. Czy rzeczywiście wybrał samobójczą śmierć w obliczu totalnej klęski, czy może zdołał uciec i przez lata ukrywać się przed sprawiedliwością?

Stany Zjednoczone w połowie XIX wieku, choć formalnie jedno państwo, w rzeczywistości przypominały dwa różne kraje. Północ gwałtownie się industrializowała, Południe natomiast kurczowo trzymało się rolniczego stylu życia opartego na plantacjach i pracy niewolników. Gdy napięcia między tymi światami doszły do punktu wrzenia, wystarczyła jedna iskra, by wybuchła wojna, która rzuciła cień na losy narodu na następne dziesięciolecia.

W 193 roku n.e. Rzym powierzył najwyższą władzę człowiekowi, który po raz pierwszy od dekad nie przyszedł na świat w purpurowych pałacach, lecz wywalczył sobie pozycję własnymi siłami. Publiusz Helwiusz Pertynaks, syn wyzwoleńca i samouk, przez zaledwie trzy miesiące starał się przywrócić porządek w imperium, zanim sam został ofiarą bezwzględnej wojskowej intrygi.

Gdy Napoleon Bonaparte dotarł na Wyspę Świętej Heleny, aby tam zakończyć swoje dni w brytyjskim więzieniu, towarzyszyli mu nie tylko wierni oficerowie, ale także młody Polak o niezwykłych losach. Karol Piątkowski to postać wieloznaczna, awanturnik, który znalazł się w ostatnim kręgu pokonanego władcy, choć jego obecność irytowała Anglików nie mniej niż buńczuczność francuskiej szlachty.

Powolne karawele, zagubieni kapitanowie, epidemie na pokładach, brak jedzenia, bunty załóg. To nie scenariusz przygodowego filmu, lecz codzienna rzeczywistość Europejczyków, którzy podążyli śladami Kolumba, Magellana i Vasco da Gamy. Przez oceany i nieznane kontynenty szukali bogactw, niezwykłych roślin i kontaktu z odległymi ludami.

Wśród koczowniczych plemion, które przemierzyły stepy Europy Wschodniej we wczesnym średniowieczu, Chazarowie podjęli decyzję, która do dziś fascynuje badaczy. Przyjęli judaizm jako religię państwową. Nie islam, który napierał z południa, ani chrześcijaństwo ekspandujące z zachodu, lecz wiarę narodu pozbawionego własnego królestwa. Dlaczego w ogóle do tego doszło?

Zanim Ignacy Mościcki został prezydentem Rzeczypospolitej, przygotowywał się do aktu desperacji, który miał wstrząsnąć rosyjskim aparatem władzy. Młody chemik planował samobójczy zamach bombowy w samym sercu carskiej administracji. Choć nigdy nie udało mu się zrealizować tego dramatycznego planu, przez resztę życia nosił w sobie ciężar tamtej decyzji jako jeden z najbardziej zagadkowych niedoszłych zamachowców w dziejach polskiego ruchu niepodległościowego.

Starożytni Rzymianie nie znali wstydu w sprawach, które dziś uchodzą za wstydliwe. Potrafili zarobić nawet na tym, co kończyło w publicznych latrynach. Mocz mieszkańców Wiecznego Miasta stał się niespodziewanym źródłem dochodów skarbu państwa, a słynna sentencja „pecunia non olet” do dziś przypomina, że pieniądze nie mają zapachu bez względu na swoje pochodzenie.

W dziewiętnastowiecznym świecie mężczyzna po raz pierwszy w historii stał się artystą własnego wizerunku. Angielscy dżentelmeni porzucili barokową okazałość francuskich dworzan na rzecz ciemnych, perfekcyjnie skrojonych strojów. Ta rewolucja w męskiej modzie, oparta na zasadach, które dziś nazywamy minimalizmem, odmieniła sposób ubierania się mężczyzn na całe stulecia.

4 czerwca 1920 roku w pałacu Grand Trianon pod Paryżem podpisano dokument, który na zawsze zmienił mapę Europy Środkowej. Traktat pokojowy z Węgrami, zwany traktatem z Trianon, nie był podyktowany jedynie chęcią odwetu. Kierowały nim także obawy zwycięzców przed powrotem wielkiej monarchii w tym regionie.

Jej urodą zachwycał się Charles de Gaulle, a Józef Stalin, największy despota XX wieku, nigdy nie miał zwyczaju przepraszać kobiet, nawet po otrzymaniu kosza. A jednak gdy Nina Andrycz, wielka gwiazda polskiej sceny i żona szefa rządu, zignorowała osobiste zaproszenie na kremlowską kolację, po raz pierwszy w dziejach sowieckiej dyplomacji nic się nie stało. Aktorka opuściła najważniejsze przyjęcie swojego życia, bo tego wieczoru musiała grać w teatrze.