Tauseret. Ostatnia kobieta-faraon

Po śmierci Setiego II tron objął młody faraon Siptah, którego matką była syryjska konkubina Sutailja. Ze względu na wiek i brak doświadczenia młodego władcy, Tauseret została mianowana regentką. Było to wydarzenie bezprecedensowe, gdyż Egipt rzadko akceptował kobiety w tej roli, a szczególnie te niepochodzące z królewskiej linii.

Jako regentka Tauseret rządziła w imieniu Siptaha, ale w rzeczywistości sprawowała pełnię władzy. W tym czasie na dworze królewskim ogromną rolę odgrywał niejaki Baj.

Z dostępnych informacji źródłowych wiemy, iż Baj był pisarzem królewskim, skarbnikiem i podczaszym. Jego rola w okresie rządów Tauseret i Siptaha pozostaje przedmiotem sporu wśród zawodowych historyków. Niektórzy sugerują, że wspierał regentkę, inni widzą w nim intryganta dążącego do przejęcia władzy.

Siptah, młody faraon o zdeformowanej nodze i słabym zdrowiu, zmarł po krótkim panowaniu. Tauseret, wykorzystując tę sytuację, ogłosiła się faraonem. Była to decyzja śmiała, ale i ryzykowna – niewiele kobiet w historii Egiptu odważyło się na taki krok, a ostatnią, która dokonała tego z sukcesem, była Hatszepsut.

Czytaj również: Kaligula – okrutny rzymski cesarz, który nie znał granic

Tauseret rządziła jako faraon przez około osiem lat (1196–1188 p.n.e.). W dokumentach i inskrypcjach przedstawiała siebie jako władcę pełnoprawnego, używając tradycyjnych tytułów królewskich. Określała się mianem:

• „Piękna Pani”
• „Założycielka Egiptu”
• „Poskramiająca Obce Kraje”

Podczas swoich rządów Tauseret rozpoczęła budowę własnej świątyni w Tebach, choć projekt ten nigdy nie został ukończony.

Inskrypcje i pozostałości architektoniczne wskazują, że panowanie Tauseret było okresem względnego spokoju. Złote kolczyki, naszyjnik i diadem znalezione w skrytce grobowej w Dolinie Królów świadczą o jej statusie i bogactwie.

Czytaj również: Wielki Mur Chiński. Czy naprawdę widać go z kosmosu?

Ostatnie lata rządów Tauseret były burzliwe. Po jej śmierci władzę przejął Setnacht, założyciel XX dynastii, który starał się wymazać pamięć o jej panowaniu. Grobowiec Tauseret (KV14) w Dolinie Królów został przejęty przez Setnachta, który dostosował go do własnych potrzeb. Jest to jeden z nielicznych przypadków, gdy grób królowej został użyty ponownie przez innego faraona.

Czytaj również: Najsłynniejsi gladiatorzy w dziejach starożytnego Rzymu

• Christian Jacq, Egipcjanki, Warszawa 2008.