Uwodziła dyplomatów. Tak "Cynthia" wykradała sekrety Hitlera

Amy Elizabeth ThorpeAmy Elizabeth Thorpe
Źródło zdjęć: © Domena publiczna | Underwood&Underwood

Amy Elizabeth Thorpe potrafiła zdobywać zaufanie dyplomatów, wojskowych i wysokich urzędników. Wykorzystywała znajomości i romanse, aby uzyskiwać dostęp do poufnych informacji. Pod pseudonimem "Cynthia" pracowała dla brytyjskiego wywiadu, a jedną z jej najważniejszych operacji było zdobycie ksiąg kodowych francuskiej marynarki wojennej.

Początki kariery wywiadowczej

Amy Elizabeth Thorpe dorastała w rodzinie związanej z wojskiem i polityką. Dzięki częstym podróżom po Europie dobrze opanowała język francuski. Bywała również w Waszyngtonie, Nowym Jorku i Newport, gdzie poznawała ludzi ze świata polityki i dyplomacji.

Nie miała formalnego przygotowania wywiadowczego, ale potrafiła nawiązywać bliskie znajomości i zdobywać zaufanie rozmówców. Szczególnie przydatna okazała się umiejętność nakłaniania ich do zwierzeń, również na tematy, o których nie powinni mówić osobom postronnym.

Poślubiła brytyjskiego dyplomatę Arthura Packa. Dzięki małżeństwu zaczęła obracać się w środowisku ambasad i zagranicznych placówek dyplomatycznych. Mieszkała m.in. w Chile i Hiszpanii, a w 1937 r. przyjechała wraz z mężem do Warszawy.

Stan zdrowia Arthura stopniowo się pogarszał. Amy coraz częściej prowadziła własne życie towarzyskie, poznając osoby mające dostęp do poufnych dokumentów i informacji politycznych. Właśnie w Warszawie zwróciła na siebie uwagę brytyjskiej służby wywiadowczej Secret Intelligence Service (SIS).

Działalność szpiegowska w Polsce

W 1938 r. Amy nawiązała romans z Edwardem Kulikowskim. Dzięki tej znajomości uzyskała informacje o planach Hitlera wobec Czechosłowacji oraz polskich roszczeniach terytorialnych. Przekazała je Jackowi Shelleyowi z brytyjskiego wywiadu, a wkrótce zaczęła regularnie współpracować z SIS.

Kolejnym ważnym kontaktem został Michał Łubieński, wysoki urzędnik polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Thorpe nawiązała z nim bliską relację i zdobywała informacje dotyczące sytuacji politycznej w Europie. Pojawiały się również przypuszczenia, że mogła dowiedzieć się o polskich pracach nad złamaniem szyfru Enigmy.

Brytyjski wywiad interesował się wówczas działalnością Konrada Henleina, przywódcy Niemców sudeckich, oraz przygotowaniami III Rzeszy do przejęcia Sudetów. Amy otrzymała zadanie zdobycia dokumentów z biura Henleina. Udało jej się je skopiować i przekazać Brytyjczykom.

Informacje te były szczególnie istotne w okresie kryzysu czechosłowackiego, zakończonego podpisaniem układu monachijskiego we wrześniu 1938 r.

Działalność Thorpe zaczęła jednak budzić podejrzenia. Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych dowiedziało się o jej romansie z Łubieńskim, co groziło ujawnieniem kontaktów kobiety z brytyjskim wywiadem.

Wiosną 1939 r. Amy opuściła Polskę i wyjechała wraz z mężem do Chile.

Podczas pobytu w Warszawie wypracowała metodę, którą stosowała również w późniejszych operacjach. Zamiast zdobywać informacje przez bezpośrednie włamania czy obserwację, wykorzystywała osobiste relacje z ludźmi zajmującymi wysokie stanowiska. Poufne wiadomości uzyskiwała podczas prywatnych spotkań, często od mężczyzn, z którymi łączyły ją romanse.

Kradzież francuskich szyfrów

Po wybuchu II wojny światowej Thorpe powróciła do działalności wywiadowczej. W 1940 r. w Nowym Jorku dołączyła do British Security Coordination, brytyjskiej organizacji wywiadowczej powiązanej z MI6.

Jedną z jej najważniejszych operacji było zdobycie ksiąg kodowych francuskiej marynarki wojennej, przechowywanych w ambasadzie Francji Vichy. W przedsięwzięciu uczestniczyli również francuski dyplomata Charles Brousse oraz agent posługujący się pseudonimem "Georgia Cracker".

Księgi znajdowały się w sejfie, do którego dostęp był ściśle kontrolowany. Pierwsze próby zdobycia dokumentów zakończyły się niepowodzeniem. Dopiero po uśpieniu strażnika uczestnikom operacji udało się przedostać do zabezpieczonego pomieszczenia. Sejf otworzyli za czwartą próbą.

Zdobytych ksiąg nie wyniesiono z ambasady. Zostały sfotografowane, a następnie odłożone na miejsce, aby nie wzbudzić podejrzeń. Dzięki pozyskanym szyfrom alianci mogli odczytywać przechwycone wiadomości, co miało szczególne znaczenie podczas działań wojennych w Afryce Północnej.

Demaskacja i życie po wojnie

Działalność szpiegowska Thorpe zakończyła się wskutek skandalu obyczajowego. Żona Charles'a Brousse'a przyłapała męża z Amy, a następnie publicznie oskarżyła kobietę o szpiegostwo. Rozgłos wokół tej sprawy uniemożliwił jej dalszą pracę wywiadowczą.

Po wojnie Amy poślubiła Brousse'a. Małżonkowie zamieszkali w Château de Castelnou w Pirenejach, gdzie prowadzili życie z dala od działalności wywiadowczej.

Amy Elizabeth Thorpe zmarła na raka w 1963 r. Do końca życia broniła metod, które stosowała podczas wojny. Uważała, że zdobywanie informacji poprzez romanse i wykorzystywanie zaufania innych ludzi było uzasadnione, ponieważ uzyskane w ten sposób wiadomości pomagały ratować życie.

Wybrane dla Ciebie