Aleksander VI – papież erotoman i nepota

Gdy Rodrigo Borgia skończył 13 lat, zaczął interesować się kobietami. Gdy skończył 20 lat, miał „zaliczyć” już ponad 200 z nich! Gdy został kardynałem, sypiał z dwiema kobietami naraz, a na wyjazdy zabierał jedną ze swoich konkubin, która dla niepoznaki ubierała się po męsku.

W 1460 doszło do skandalu z udziałem Rodriga Borgii. Wybuchł on w Sienie w Toskanii. Informacje na ten temat czerpiemy od Eneasza Sylwiusza Piccolominiego, który był już wtedy papieżem Piusem II. Nauczyciel polskiej królowej – Elżbiety Rakuszanki pisał, że wiele wystrojonych kobiet ze Sieny zebrało się w ogrodach, a Rodrigo Borgia zapominając o tym, że jest duchownym, przebywał z nimi od pierwszej do szóstej wieczorem.

Przyszłemu papieżowi Aleksandrowi VI, towarzyszyli w tych „spotkaniach” również inni kardynałowie. Odbywały się tam szalone tańce i miłosne uwodzenie, które nie miało granic. Pius II opisywał te wydarzenia z wielkim oburzeniem.

Gdy w 1492 roku Rodrigo Borgia został wybrany na papieża i przyjął imię Aleksandra VI, rozpoczęła się wielka akcja, w której papież Aleksander VI wykorzystywał swoje dzieci w polityce. Miał ich sporo: syna Cezara, córkę Lukrecję i jeszcze jednego syna – Jofrego. Kochanki papieża to Vanessa Catanei i Giulia Fernese. Były to matki wymienionych wyżej dzieci.

Jednak papież musiał mieć jeszcze więcej kochanek, których personaliów nie znamy. Z tych związków1) narodziły się następujące dzieci: Izabela, Girolama, Jan, Rodrigo oraz Piotr Ludwik.

Ciekawa historia wiąże się z Vanozzą – kochanką Aleksandra VI, która była luksusową prostytutką, młodszą od papieża aż o 11 lat. Dla niepoznaki Vanozza miała kilkakrotnie stawać na ślubnym kobiercu z mężami, których wybierał jej sam Ojciec Święty.

Swoją drugą, znaną z imienia i nazwiska kochankę – Giulię Fernese poznał, gdy była ona już… zaręczona lub nawet była po ślubie! W dodatku papież poznał swoją przyszłą kochankę… w domu jej przyszłej teściowej! Ta teściowa – Adriana Mila… była opiekunką papieskiej córki – Lukrecji.

Aleksander VI nadawał swoim dzieciom tytuły szlacheckie i rozdawał stanowiska członkom rodziny. Jego syn Juan został Kapitanem Generalnym Armii Papieskiej. Cezar został natomiast kardynałem. Córkę Lukrecję, papież Aleksander VI wykorzystywał w polityce poprzez wydawanie jej za mąż. Stawała na ślubnym kobiercu aż trzy razy.

Aleksander VI nadał Izabeli Kastylijskiej i Ferdynandowi II Aragońskiemu – władcom, którzy zjednoczyli Hiszpanię, utworzyli hiszpańską inkwizycję oraz wypędzili Żydów i Maurów z Półwyspu Iberyjskiego – tytuł Królów Katolickich. Jeszcze jako legat papieski odegrał kluczową rolę w uzyskaniu przez nich papieskiej dyspensy, która pozwoliła im zawrzeć małżeństwo.

Aleksander VI interweniował także w sprawie polskiego króla i wielkiego księcia litewskiego – Aleksandra Jagiellończyka. Polski monarcha ożenił się z Heleną Moskiewską – córką Iwana III Srogiego i spokrewnionej z cesarzami Bizancjum Greczynki – Zoe Paleolog. Wielki książę moskiewski zabronił córce przechodzić na katolicyzm, co uniemożliwiło jej koronację na królową Polski.

Informacja o ślubie polskiego króla i wielkiego księcia litewskiego z kobietą innego wyznania, dotarła do papieża Aleksandra VI. Ojciec Święty kategorycznie zabronił polskiemu królowi Aleksandrowi Jagiellończykowi utrzymywać kontaktów intymnych z wyznawczynią prawosławia!

Papież Aleksander VI zmarł w 1503 roku w Rzymie. Prawdopodobną przyczyną jego śmierci była malaria, ale mówiło się również o tym, że go otruto.

• Jerzy Beskidzki, Zboczeńcy na tronie. Erotomani i seksoholicy u władzy, Warszawa 2025.
• Manuel Fernandez Alvarez, Izabela Katolicka, przekł. Jacek Antkowiak, Warszawa 2007.
• Edward Rudzki, Polskie królowe. Żony Piastów i Jagiellonów, Warszawa 1985.