Joan Bennett Kennedy. Tragedia, o której milczała Ameryka

Joan Bennett przyszła na świat we wrześniu 1936 roku w katolickiej rodzinie zamieszkałej w Bronxville. Ojciec Harry Wiggin Bennett Junior ukończył Cornell i kierował agencją reklamową, matka nosiła imię Virginia Joan Stead. Młodsza siostra Candace urodziła się dwa lata później i przez całe życie była blisko związana z Joan.

Edukację zdobywała w Manhattanville College, gdzie studiowały również przyszła teściowa Rose Kennedy i siostry jej męża. Jako nastolatka dorabiała, występując w reklamach telewizyjnych jako modelka. W 1982 roku ukończyła studia magisterskie z edukacji na Lesley College.

Jean Kennedy Smith przedstawiła Joan swojemu bratu Tedowi w październiku 1957 roku podczas uroczystości poświęconej pamięci Kathleen Kennedy. Ted studiował wówczas prawo w Charlottesville i szybko zainteresował się młodą kobietą. Para zaręczyła się po krótkim okresie znajomości, co budziło niepokój samej Joan.

Ślub odbył się w listopadzie 1958 roku pod wyraźną presją Josepha Kennedy’ego. Joan obawiała się związku z mężczyzną, którego właściwie nie znała, ale rodzina Kennedy’ego nie dopuszczała zwłoki. Ceremonię zorganizowano w Bronxville w obecności przedstawicieli klanu politycznego.

Małżeństwo doczekało troje dzieci między 1960 a 1967 rokiem. Najstarszą była Kara, następnie Edward Junior, który w wieku dwunastu lat przeszedł amputację części nogi z powodu nowotworu kości. Najmłodszy Patrick przyszedł na świat jako ostatni z rodzeństwa.

Wypadek lotniczy Teda w 1964 roku zmienił dynamikę związku i zmusił Joan do przejęcia obowiązków kampanijnych. Senator doznał urazu kręgosłupa, co uniemożliwiło mu aktywność polityczną przez wiele miesięcy. Żona musiała reprezentować go podczas spotkań wyborczych mimo braku doświadczenia w tym zakresie.

Tragedia na Chappaquiddick w lipcu 1969 roku wstrząsnęła małżeństwem jeszcze bardziej. Joan uczestniczyła w pogrzebie Mary Jo Kopechne mimo ciąży i wcześniejszych dwóch poronień, które osłabiły jej organizm. Stała przy mężu podczas rozprawy, gdy przyznał się do opuszczenia miejsca wypadku, a następnie poroniła po raz trzeci.

Para oficjalnie rozstała się w 1978 roku po dwudziestu latach związku. Joan otwarcie mówiła w wywiadach dla prasy o swoim alkoholizmie, wyjaśniając że sięgała po alkohol, aby poradzić sobie z presją i nieszczęściem. Program dwunastu kroków Alkoholików Anonimowych pomógł jej w pierwszym okresie walki z nałogiem.

Rozwód sfinalizowano w 1982 roku, ale podczas kampanii prezydenckiej Teda pojawiły się kontrowersyjne plakaty wzywające do głosowania na Cartera. Związek stał się tematem publicznej debaty i przedmiotem politycznych żartów. Joan starała się odbudować życie poza cieniem męża i jego kariery.

Joan opublikowała w 1992 roku przewodnik po muzyce klasycznej skierowany do rodzin i dzieci. Kontynuowała nauczanie gry na pianinie i angażowała się w charytatywną pracę dla najmłodszych. Muzyka pozostała jej pasją przez całe życie i dawała ukojenie w trudnych momentach.

Alkoholizm powrócił ze zdwojoną siłą w późniejszych latach, prowadząc do wielokrotnych aresztowań za jazdę po pijanemu. Zdrowie pogarszało się przez uszkodzenie nerek i groźbę konieczności dializy. Syn Edward został ustanowiony jej opiekunem prawnym w 2004 roku, a rok później dzieci uzyskały tymczasową opiekę nad matką.

Znaleziono ją w 2005 roku na ulicy w Bostonie ze złamanym ramieniem i wstrząsem mózgu. Tego samego roku zdiagnozowano raka piersi wymagającego operacji. Sąd ustanowił ścisłą opiekę nad jej majątkiem, który powierzono funduszowi zarządzanemu przez sędziów. Zmarła w Bostonie w październiku 2025 roku, mając osiemdziesiąt dziewięć lat.