Kobiety czy mężczyźni? Prywatne życie Henryka Walezego

Krążyły pogłoski, że monarchini uczyła je, jak zdobywać władzę poprzez urok i zmysłową grę. W oczach Katarzyny były one nie tylko towarzyszkami, lecz także narzędziem subtelnej polityki.

Rywalka Katarzyny, słynna Diana de Poitiers, miała usłyszeć od królowej znamienne słowa: „Od wieków królami Francji rządziły kobiety lekkich obyczajów”.

Cała ta atmosfera, w której siłą rzeczy wzrastał przyszły król Polski i Francji sprawiła, że był on świadkiem wielu niegodziwych zachowań. Co więcej, miał dość szybko przejść inicjację seksualną… i to z własną siostrą!

Mowa o Małgorzacie Walezjuszce, najmłodszej córce Katarzyny Medycejskiej i Henryka II Walezjusza i przyszłej żonie króla Francji i Nawarry – Henryka IV Burbona. Źródła podają, że do zbliżenia między rodzeństwem doszło, gdy Henryk Walezy miał 17 lat.

Jak jednak twierdzi Jerzy Beskidzki – autor książki Zboczeńcy na tronie. Erotomanii i seksoholicy u władzy, jest mało prawdopodobne, by Henryk Walezy, który wychowywał się w takim środowisku, czekał z inicjacją seksualną aż do 17 roku życia.

Zdaniem przywoływanego autora mogło się to wydarzyć znacznie wcześniej. Tym bardziej, iż przyszłemu królowi Polski rad udzielały damy z orszaku jego matki – Katarzyny Medycejskiej..

Jakby tego było mało ulubiony syn francuskiej królowej miał od najmłodszych lat chodzić ubrany w sukienki, co bardzo nie podobało się jego ojcu – królowi Francji, Henrykowi II Walezjuszowi. Jednak takie były zalecenia medyków.

Aby mieć wpływ na to, co robi jej „orzeł”, jak określała syna królowa Katarzyna Medycejska podsunęła mu jedną ze swoich „podfruwajek”. Była to młoda wdowa – Beraudiere du Rouhert, Kobieta ta wcześniej spotykała się z Antonim de Burbonem, czyli z ojcem Henryka IV Burbona. Kochankiem tej kobiety miał być również starszy brat Henryka Walezego – Karol IX Walezjusz.

Według hiszpańskiego ambasadora, jedna z dam dworu – Beraudiere du Rouhert – miała zajść w ciążę z młodym Henrykiem Walezym, za co później odsunięto ją z dworu. W kolejnych latach w otoczeniu przyszłego króla Polski i Francji pojawiały się inne wpływowe kobiety, m.in. Renée de Rieux i Maria de Cléves – ta ostatnia ostatecznie poślubiła jednak Henryka de Condé.

W jednej z anegdot z życia Walezjuszów wspomina się sytuację, gdy Henryk zabarykadował się z nieznaną kobietą w komnacie. Jego brat, Karol IX, miał wtargnąć do środka razem z księciem Gwizjuszem. Co wydarzyło się później – do dziś pozostaje przedmiotem domysłów i pałacowych legend.

Twierdzono również, że Henryk Walezy mógł być homoseksualistą, ponieważ ubierał się jak kobieta. Nie dość, że nosił sukienki, to jeszcze w uszach miał kolczyki.

Obserwacje te opisał poseł wenecki. Istotnie, mógł on zauważyć kolczyki w uszach przyszłego króla, ponieważ zwyczaj przekłuwania uszu był popularny nad Sekwaną. Nie miało to jednak nic wspólnego z damską modą, lecz ze zwyczajem wprowadzonym przez hugenockich (czyli wyznających protestantyzm) korsarzy z La Rochelle.

Trzeba jednak dodać, że Henryk Walezy otaczał się swoimi pieszczochami, czy też mignonsami. Byli to mężczyźni, którzy preferowali kontakty homoseksualne i, którzy pozwolili francuskiemu monarsze odseparować się od wpływów matki.

Pamiętajmy jednak, że Henryk Walezy miał również kontakt z licznymi kobietami, co czyni z niego co najwyżej biseksualistę.

• Jerzy Beskidzki, Zboczeńcy na tronie. Erotomani i seksoholicy u władzy, Warszawa 2025.