Miał być krewnym gwiazdy futbolu. W debiucie zawiódł trenera

W 1996 r. George Weah należał do największych gwiazd europejskiego futbolu. Grał w AC Milan, a rok wcześniej zdobył Złotą Piłkę. Jego rekomendacja mogła więc otworzyć niejednemu zawodnikowi drzwi do profesjonalnego klubu.

Pewnego dnia do Southampton zadzwonił mężczyzna przedstawiający się jako Weah. Polecił klubowi Alego Dię, którego określił jako swojego krewnego i utalentowanego napastnika. Słynne nazwisko miało uwiarygodnić nieznanego piłkarza.

W rzeczywistości George Weah nie miał nic wspólnego z tą rekomendacją. Do dziś nie ustalono jednoznacznie, kto wykonał telefon. W późniejszych relacjach pojawiały się różne wersje dotyczące tożsamości rozmówcy.

Sam Dia nie był jednak zupełnym amatorem. Wcześniej występował w klubach niższych lig w kilku krajach, a przed przyjazdem do Southampton krótko grał również w angielskim Blyth Spartans.

Nie miał natomiast doświadczenia na poziomie porównywalnym z Premier League.

Southampton prowadził wówczas Graeme Souness, były reprezentant Szkocji i doświadczony trener. Zgodził się sprawdzić Dię podczas treningów pierwszego zespołu.

Nowy zawodnik nie zrobił jednak dobrego wrażenia. Jego umiejętności wyraźnie odbiegały od poziomu, jakiego oczekiwano od napastnika angielskiej ekstraklasy.

W 2020 r. Souness wrócił do tej historii w rozmowie ze Sky Sports. Przyznał, że już podczas zajęć zauważył braki Dii i nie uważał go za szczególnie dobrego piłkarza. Zaprzeczało to popularnej opowieści, według której trener bezkrytycznie uwierzył w rekomendację przypisywaną Weahowi.

Dlaczego zatem Dia pozostał w drużynie? Według Sounessa Southampton zmagało się wówczas z kontuzjami, które ograniczały możliwości wyboru zawodników.

Napastnik miał jeszcze wystąpić w spotkaniu rezerw przeciwko Arsenalowi. Mecz został jednak odwołany z powodu złego stanu boiska. Sztab szkoleniowy nie mógł więc ocenić jego umiejętności w warunkach meczowych.

Mimo nieprzekonujących treningów Dia znalazł się w kadrze na ligowe spotkanie z Leeds United.

23 listopada 1996 r. Southampton podejmowało Leeds United na stadionie The Dell. W 32. minucie kontuzji doznał Matt Le Tissier, jeden z najważniejszych zawodników gospodarzy.

Souness musiał dokonać zmiany. Zdecydował się wprowadzić Alego Dię, dla którego był to debiut w Premier League.

Napastnik próbował uczestniczyć w akcjach ofensywnych Southampton, lecz jego gra pozostawiała wiele do życzenia. Nie potrafił dorównać poziomem pozostałym zawodnikom, a występ nie potwierdzał obietnic, dzięki którym trafił do klubu.

W 85. minucie Souness zdecydował się zdjąć go z boiska. Miejsce Dii zajął Ken Monkou. Debiutant, który wszedł wcześniej za kontuzjowanego Le Tissiera, sam został zmieniony po zaledwie 53 minutach gry.

Southampton przegrało spotkanie 0:2. Dla Dii był to pierwszy i zarazem ostatni występ w Premier League.

Klub wkrótce się z nim rozstał, a historia jego zatrudnienia stała się jednym z najbardziej znanych przykładów nieudanych transferów w angielskim futbolu.

Jak się później okazało, Southampton nie było jedynym klubem, do którego próbowano w ten sposób wprowadzić Dię.

Harry Redknapp, ówczesny trener West Hamu United, wspominał, że również otrzymał telefon od człowieka przedstawiającego się jako George Weah. Rozmówca polecał mu nieznanego napastnika, ale Redknapp nie zdecydował się go zatrudnić.

Po odejściu z Southampton Dia kontynuował karierę na niższym poziomie rozgrywkowym, występując jeszcze w Gateshead.

Jego bilans w Premier League pozostał niezmieniony: jeden rozegrany mecz, 53 minuty na boisku i ani jednej zdobytej bramki.