Sake Dean Mahomed i restauracja w Londynie
Zanim Sake Dean Mahomed osiadł na Wyspach Brytyjskich, służył w wojsku Kompanii Wschodnioindyjskiej. W 1784 roku opuścił Indie i wyjechał do Irlandii, gdzie nauczył się angielskiego i poślubił Irlandkę o imieniu Jane. Po pewnym czasie małżeństwo przeniosło się do Londynu.
W 1810 roku Mahomed otworzył w brytyjskiej stolicy restaurację Hindoostane Coffee House, serwującą potrawy kuchni indyjskiej. Liczył na zainteresowanie klientów, ale lokal nie odniósł oczekiwanego sukcesu i ostatecznie upadł.
Przedsiębiorca musiał poszukać innego sposobu zarabiania na życie.
Zdecydował się przeprowadzić do Brighton, nadmorskiego kurortu chętnie odwiedzanego przez brytyjską arystokrację. Miejscowość słynęła z kąpieli morskich, którym przypisywano wówczas dobroczynny wpływ na zdrowie.
Mahomed dostrzegł w tej modzie okazję do rozpoczęcia nowej działalności i otworzył własny zakład kąpielowy przy wybrzeżu.
Indyjskie masaże i kąpiele parowe
W łaźniach prowadzonych przez Mahomeda klienci mogli korzystać z podgrzewanej wody morskiej, doprowadzanej bezpośrednio do budynku. Nie musieli zanurzać się w zimnym morzu, a kąpiel odbywała się w znacznie wygodniejszych warunkach.
Oprócz tego przedsiębiorca oferował kąpiele parowe z dodatkiem ziół.
Ważną częścią jego działalności były zabiegi określane jako "shampooing". Choć słowo to może dziś kojarzyć się z myciem włosów, w czasach Mahomeda oznaczało coś zupełnie innego. Chodziło o masaż ciała wykonywany z wykorzystaniem indyjskich olejków.
Mahomed reklamował swoje zabiegi jako sposób łagodzenia rozmaitych dolegliwości, m.in. reumatyzmu, dny moczanowej czy sztywności stawów. Twierdził, że odpowiednio przeprowadzane masaże i kąpiele mogą przynieść ulgę cierpiącym pacjentom.
Były to jednak zapewnienia samego przedsiębiorcy, a nie wyniki badań potwierdzających skuteczność jego metod.
Aby zachęcić klientów do korzystania z usług, Mahomed chętnie przytaczał relacje osób zadowolonych z zabiegów. Ich opinie publikował zarówno w prasie, jak i we własnych opracowaniach.
Takie świadectwa stanowiły istotny element reklamy jego zakładu.
Mahomed na dworze brytyjskich królów
Nowa działalność przyniosła Mahomedowi znacznie większe uznanie niż londyńska restauracja. Wśród jego klientów znaleźli się nie tylko zamożni kuracjusze odwiedzający Brighton, lecz także przedstawiciele brytyjskiego dworu królewskiego.
Z oferowanych przez niego zabiegów korzystali Jerzy IV oraz jego następca Wilhelm IV.
Mahomed otrzymał również tytuł "Shampooing Surgeon to the King", związany z wykonywaniem usług dla monarchy. Było to prestiżowe wyróżnienie, które dodatkowo wzmacniało jego pozycję wśród klientów należących do wyższych warstw społecznych.
W 1826 roku przedsiębiorca wydał książkę poświęconą kąpielom parowym i masażom. Opisywał w niej przypadki osób korzystających z jego usług, zamieszczając również listy z podziękowaniami. Jeden z autorów takiego świadectwa przyznał nawet, że napisał je na prośbę samego Mahomeda.
Wykorzystywanie opinii klientów było częścią sposobu, w jaki promował swój zakład. Przedstawiał ich doświadczenia jako dowód skuteczności oferowanych zabiegów, starając się przyciągnąć kolejnych kuracjuszy.
W zbiorach Brighton Museum zachowały się pamiątki związane z niezwykłą karierą Mahomeda. Znajduje się wśród nich jego strój dworski, w którym połączono elementy ubioru indyjskiego i europejskiego. Muzeum przechowuje także należące do niego czerwone skórzane buty.
