Romans, który zszokował Anglię. Prywatne życie admirała Nelsona

W marcu 1787 roku na karaibskiej wyspie Nevis Horatio Nelson stanął na ślubnym kobiercu. Jego wybranką była Frances Nisbet, wdowa wychowująca ośmioletniego Josiaha. Chłopiec trafił pod opiekę admirała i faktycznie stał się jego pasierbem.

Przez czternaście lat trwania związku Frances nie zaszła w ciążę. Małżeństwo rozpadło się ostatecznie w 1801 roku, gdy Nelson przestał ukrywać swój romans z inną kobietą.

Kochanką admirała została Emma – żona brytyjskiego dyplomaty Williama Hamiltona. Z tego związku przyszło na świat dziecko. 29 stycznia 1801 roku w Londynie urodziła się dziewczynka nazwana Horatią.

Rodzice desperacko chronili tajemnicy jej pochodzenia. Oficjalnie miała być sierotą, którą Nelson i Emma wzięli pod opiekę jako chrzestni. Admirał nigdy publicznie nie przyznał się do ojcostwa, choć prywatnie traktował małą jak własną córkę.

W testamencie Nelson określił Horatię mianem „adoptowanej córki” i apelował, by brytyjski naród zaopiekował się nią po jego śmierci. Dziewczynka dorastała w przekonaniu, że jest sierotą.

Prawdę poznała dopiero po tragedii pod Trafalgarem w 1805 roku. Nelson zostawił jej list, w którym nazwał ją „najdroższą Horatią” i udzielił błogosławieństwa ojca.

W 1804 roku Emma Hamilton urodziła kolejne dziecko Nelsona – dziewczynkę, która zmarła wkrótce po przyjściu na świat. Inne potomstwo admirała nie istnieje w wiarygodnych źródłach historycznych. Pogłoski o nieznanych dzieciach z okresu służby flotowej pozostają wyłącznie pogłoskami, bez dokumentalnego pokrycia.

Horatia w 1822 roku poślubiła pastora Philipa Warda. Para doczekała się dziesięciorga potomków – siedmiu synów i trzech córek. To oni stanowią jedyną potwierdzoną linię genealogiczną słynnego admirała.

Córka Nelsona żyła w trudnych warunkach materialnych, pozbawiona tytułów i majątku ojca. Z czasem jej sytuacja się poprawiła, a społeczeństwo ostatecznie uznało ją za ukochaną córkę bohatera spod Trafalgar.

Horatia zmarła w 1881 roku w sędziwym wieku. Napis na jej nagrobku głosi: „ukochana córka Lorda Nelsona”. Jej potomkowie żyją do dziś, choć bez uprawnień do rodowych tytułów czy fortuny.