Sprzedawał maszynę do kopiowania pieniędzy. Tak oszukiwał ludzi

Jednym z najbardziej znanych oszustw Victora Lustiga była sprzedaż urządzenia nazywanego "rumuńskim pudełkiem". Miało ono rzekomo powielać banknoty, a zasada jego działania pozostawała tajemnicą.

Oszust zapewniał jednak potencjalnych nabywców, że przed zakupem będą mogli przekonać się o skuteczności wynalazku.

Pokaz wyglądał przekonująco. Lustig wkładał do urządzenia prawdziwy banknot, a po kilku godzinach wyjmował dwa. Oba były autentyczne, co kupujący mógł samodzielnie sprawdzić. Wydawało się więc, że maszyna rzeczywiście potrafi kopiować pieniądze.

W rzeczywistości urządzenie niczego nie powielało. Lustig wcześniej umieszczał w nim dodatkowy banknot, który następnie wyjmował razem z tym włożonym podczas pokazu. Ponieważ oba były prawdziwe, trudno było zakwestionować ich autentyczność.

Oszust wykorzystywał również długi czas potrzebny rzekomo na skopiowanie pieniędzy. Po sprzedaży urządzenia mógł spokojnie zniknąć, zanim klient odkrył, że kupił bezużyteczne pudełko.

W opisach tego oszustwa pojawiają się różne szczegóły dotyczące budowy maszyny i przebiegu pokazów. Zasada pozostaje jednak taka sama: kupujący płacił za urządzenie obiecujące nieograniczone powielanie pieniędzy, choć w jego wnętrzu znajdowało się zaledwie kilka wcześniej przygotowanych banknotów.

Lustig potrafił zdobywać zaufanie potencjalnych ofiar. Ubierał się elegancko, miał dobre maniery i swobodnie prowadził rozmowy. Często przedstawiał się jako hrabia, sugerując, że pochodzi z zamożnej rodziny.

Podczas sprzedaży "rumuńskiego pudełka" miał nawet udawać niechęć do rozstania się z wynalazkiem. W ten sposób zainteresowany sam zabiegał o możliwość zakupu, przekonany, że trafiła mu się wyjątkowa okazja.

Lustig posługiwał się również fałszywymi nazwiskami i podawał sprzeczne informacje o swoim pochodzeniu. W amerykańskich dokumentach więziennych figurował m.in. jako Robert V. Miller.

Nie wszystkie opowieści o jego wyczynach są równie dobrze udokumentowane. Pewniejsze informacje pochodzą z akt policyjnych i sądowych, zwłaszcza dotyczących jego późniejszej działalności.

W pewnym momencie Lustig przestał bowiem poprzestawać na sprzedawaniu fikcyjnych wynalazków i zaangażował się w prawdziwe fałszowanie pieniędzy.

Około 1930 r. Lustig rozpoczął współpracę z Williamem Wattsem, który zajmował się podrabianiem amerykańskich dolarów. Tym razem nie chodziło już o przekonywanie ludzi, że pieniądze można kopiować za pomocą tajemniczego urządzenia. Fałszywe banknoty rzeczywiście produkowano i wprowadzano do obiegu.

W maju 1935 r. agenci amerykańskiej Secret Service zatrzymali Lustiga w Nowym Jorku. Podczas przeszukania znaleźli przy nim klucz, który doprowadził ich do schowka na stacji metra Times Square.

Wewnątrz odkryli matryce wykorzystywane do fałszowania pieniędzy oraz podrobione banknoty o łącznej wartości ok. 50 tys. dolarów. Znalezisko stanowiło poważny dowód przeciwko zatrzymanemu.

Nawet po aresztowaniu Lustig próbował uniknąć odpowiedzialności. Uciekł z nowojorskiego aresztu, spuszczając się po linie splecionej z prześcieradeł. Według relacji miał przy tym udawać robotnika zajmującego się myciem okien, aby nie wzbudzać podejrzeń przechodniów.

Nie zdołał jednak długo ukrywać się przed policją. Został ponownie schwytany w Pittsburghu, a następnie skazany łącznie na 20 lat więzienia za fałszerstwo pieniędzy i ucieczkę z aresztu.

Trafił do słynnego więzienia Alcatraz, gdzie odbywał karę. Pod koniec życia przeniesiono go do federalnej placówki medycznej w Springfield w stanie Missouri. Zmarł tam w 1947 r.