Kariera Evelyn Nesbit w Nowym Jorku
Evelyn dorastała w niewielkim mieście w Pensylwanii. Sytuacja rodziny zmieniła się po śmierci jej ojca, który pozostawił żonę i dzieci z długami.
Matka próbowała samodzielnie utrzymać dom, lecz szybko okazało się, że bez dodatkowych dochodów nie poradzi sobie z narastającymi problemami.
Uroda nastoletniej Evelyn zwróciła uwagę artystów z Filadelfii. Dziewczyna zaczęła pozować malarzom i fotografom, a zarobione pieniądze wspierały rodzinny budżet. Zleceń przybywało, dlatego w 1900 roku Nesbit przeprowadziła się z matką do Nowego Jorku.
Wielkie miasto potrzebowało nowych twarzy do reklam, ilustracji prasowych i modnych portretów. Evelyn doskonale odpowiadała oczekiwaniom ówczesnych odbiorców. Miała delikatne rysy, długie włosy i wygląd, który artyści wykorzystywali zarówno w niewinnych wizerunkach młodych kobiet, jak i bardziej zmysłowych przedstawieniach.
Jej podobiznę znały tysiące ludzi, choć wielu nie potrafiłoby jeszcze wymienić nazwiska modelki. Zainteresowanie szybko wyszło poza pracownie artystów.
W 1901 roku Evelyn dołączyła do obsady musicalu "Florodora" na Broadwayu. Pozowała w ciągu dnia, a wieczorami występowała przed publicznością.
Sława zapewniała jej dochody i dostęp do świata nowojorskich elit, lecz nie dawała bezpieczeństwa. Nastolatka obracała się wśród wpływowych mężczyzn, którzy dysponowali pieniędzmi, znajomościami i przewagą wynikającą z wieku. Jednym z nich był architekt Stanford White.
Stanford White i Harry Thaw
White zaczął wspierać Evelyn oraz jej rodzinę finansowo. Występował w roli opiekuna, zapraszał ją do swoich wnętrz i stopniowo zdobywał zaufanie dziewczyny.
W 1902 roku podał jej alkohol, a następnie wykorzystał ją seksualnie. Nesbit nadal pozostawała z nim w kontakcie, ponieważ architekt zachował znaczący wpływ na jej życie i otoczenie.
Wkrótce zainteresował się nią Harry Kendall Thaw, dziedzic wielkiej fortuny z Pittsburgha. Od początku wykazywał silną zazdrość o White’a. Relacja Evelyn z architektem stała się dla niego obsesją, która z czasem przesłoniła samą kobietę oraz jej potrzeby.
Thaw zabrał Evelyn i jej matkę do Europy. Podczas podróży oświadczył się dziewczynie, lecz spotkał się z odmową. Zachowywał się wobec niej brutalnie, a jednocześnie przedstawiał siebie jako człowieka gotowego pomścić doznaną przez nią krzywdę.
Po powrocie Evelyn ponownie spotykała się z White’em. Architekt próbował zabezpieczyć się przed rywalem i polecił prawnikowi spisać relację dziewczyny o zachowaniu Thawa. Obaj mężczyźni traktowali jej doświadczenia jak narzędzie w prywatnej walce.
Evelyn ostatecznie zgodziła się poślubić Thawa. Ślub odbył się w 1905 roku.
Małżeństwo nie zakończyło konfliktu z White’em. Zazdrość Harry’ego nadal narastała, a przeszłość żony stała się dla niego uzasadnieniem planowanej zemsty.
Zabójstwo Stanforda White’a
Thaw zastrzelił Stanforda White’a publicznie, na oczach licznych świadków. Zabójstwo jednego z najbardziej znanych architektów Nowego Jorku natychmiast wywołało ogromne zainteresowanie prasy. Gazety nazwały je zbrodnią stulecia, a Evelyn znalazła się w centrum historii, nad którą nie miała już żadnej kontroli.
Rodzina Thawa dysponowała pieniędzmi wystarczającymi do prowadzenia szerokiej kampanii na rzecz oskarżonego. Matka zabójcy finansowała działania przedstawiające syna jako obrońcę skrzywdzonej kobiety. Informacje o nadużyciach White’a miały przekonać opinię publiczną, że Thaw działał w obronie honoru żony.
Takie ujęcie sprawy spychało samą Evelyn na dalszy plan. Media wykorzystywały jej zeznania, wygląd i wcześniejsze relacje do budowania coraz bardziej sensacyjnych opowieści. Raz przedstawiano ją jako niewinną ofiarę, innym razem obarczano odpowiedzialnością za konflikt między dwoma mężczyznami.
Pierwszy proces nie przyniósł rozstrzygnięcia, ponieważ przysięgli nie zdołali uzgodnić werdyktu. Podczas kolejnego postępowania w 1908 roku Thaw został uznany za niepoczytalnego i trafił do zamkniętego zakładu dla przestępców. Później zdołał stamtąd uciec, ponownie przyciągając zainteresowanie gazet.
W 1915 roku odzyskał wolność. Część opinii publicznej nadal widziała w nim człowieka, który ukarał krzywdziciela własnej żony. Fakt, że świadomie zastrzelił White’a, nie przeszkodził w budowaniu takiego wizerunku.
Evelyn Nesbit przez resztę życia pozostawała kojarzona przede wszystkim ze skandalem. Jej wcześniejsza kariera modelki i aktorki została niemal całkowicie przysłonięta przez proces męża. Zmarła w 1967 roku w Santa Monica.
