News (strona 47 z 56)

Pyrrus z Epiru uchodził za jednego z najwybitniejszych dowódców starożytności. Stawiano go obok Aleksandra Wielkiego i Hannibala. W 280 roku p.n.e. stanął na czele wyprawy, która miała przynieść mu władzę nad południową Italią, a w przyszłości – nad całą Kartaginą. Jego armia, wyposażona w groźne słonie bojowe, wzbudzała lęk w szeregach Rzymian.

Zofia urodziła się około 1620 roku jako córka wojewody poznańskiego Piotra Opalińskiego i Zofii Kostczanki, kasztelanki bieckiej. Jej rodzina była jedną z najbardziej wpływowych w Rzeczypospolitej, a bliskie więzy z innymi rodami magnackimi zapewniały Opalińskim prestiż i wpływy. Rodzeństwo Zofii, w tym bracia Krzysztof i Łukasz, odegrało ważną rolę w życiu politycznym i literackim XVII-wiecznej Polski.

15 listopada 1620 roku Michał Piekarski, polski szlachcic o niepokojącym stanie psychicznym, zdecydował się na desperacki krok – zamach na życie króla Zygmunta III Wazy. Mężczyzna inspirował się zamachem na króla Francji, Henryka IV Burbona, który w 1610 roku został zabity przez fanatycznego katolika François Ravaillaca.

Po śmierci Jana Husa w 1415 roku jego nauki zyskały szerokie poparcie w Czechach, prowadząc do powstania ruchu husyckiego. Reformacyjne idee Husa, krytykujące nadużycia Kościoła katolickiego, spotkały się z ostrą reakcją zarówno papiestwa, jak i cesarza Zygmunta Luksemburskiego, którzy postrzegali je jako zagrożenie dla porządku religijnego i politycznego w Europie. W odpowiedzi na rosnący wpływ husytów zorganizowano kilka krucjat mających na celu ich stłumienie.

W połowie XIII wieku Czechy pod rządami Przemysła Ottokara II stały się kluczowym graczem w Europie Środkowej. Dzięki zręcznym podbojom i politycznym sojuszom Ottokar rozszerzył swoje władztwo na takie terytoria jak Austria, Karyntia czy Cheb (Eger). Ambicje czeskiego władcy spotkały się jednak z oporem innych potęg regionalnych, zwłaszcza Węgier.

O przebiegu bitwy pod Nakłem informował aż dwukrotnie Anonim zwany Gallem. Najpierw w wierszowanym prologu, a następnie w pierwszym rozdziale trzeciej księgi.

W historiografii wyrażono przypuszczenie, iż wojska pomorskie zawitały w państwie Bolesława Krzywoustego najwcześniej w lipcu 1109 roku, początku owocowania poziomek, o których w swojej narracji wspominał Anonim zwany Gallem.

Pomorze we wczesnym średniowieczu stanowiło strategiczny obszar, dający dostęp do Bałtyku, a co za tym idzie – do szlaków handlowych. Bolesław Krzywousty, konsekwentnie realizując politykę swojego ojca, Władysława Hermana, dążył do trwałego włączenia tych terenów do Polski.

Właśnie z taką kontrofensywą mieliśmy do czynienia chociażby wiosną 1108 roku (dokładna data jest nieznana), kiedy Pomorzanie zapuścili się aż pod Spicymierz, oddalony o około 150 km od granicy z Polską. W obrębie spicymierskiego zespołu osadniczego funkcjonowały w tym czasie dwór oraz arcybiskupi kościół, w którym akurat bawił arcybiskup gnieźnieński Marcin.

Jak wskazują znawcy zagadnienia, pora zimowa umożliwiała wojskom polskim wykorzystanie zamarzniętych bagien przy zdobywaniu napotkanych w drodze na Pomorze grodów.

Jesienią 1103 roku pod Kołobrzegiem pojawiły się wojska piastowskie Bolesława Krzywoustego. O tym co się wówczas działo informował w sposób drobiazgowy najstarszy polski kronikarz Anonim zwany Gallem.

Wyprawa na Białogard, o której tutaj mowa, miała miejsce jesienią 1102 roku. Przebieg tej kampanii opisał dobrze wszystkim znany kronikarz nazywany zwyczajowo Gallem Anonimem.

Legendarny „Niekładz” szukano w różnych miejscach, w tym pod Zdunowem niedaleko Dąbia, Anklam nad Pianą, Nieden nad Wkrą (w połowie drogi między Przesławiem a Pozdawilkiem), Kędrzynem nad Dębosznicą, Niekładzem koło Gryfic. Najczęściej wskazywano jednak na Niekładz nad Regą w pobliżu Kołobrzegu.

We wczesnym średniowieczu Nakło było ważnym centrum osadniczym, zamieszkiwanym przez przynajmniej kilkaset osób. Tamtejsi mieszkańcy do budowy domów wykorzystywali głównie sosnę, a okazjonalnie również buk, dębinę i brzozę. Odkryte przez archeologów chaty były zbudowane na planie prostokąta w konstrukcji zrębowej. Standardowy wymiar chaty wynosił 3 x 5 m.

W XVI wieku zapewne pamiętano o historii Władysława II Jagiełły i Elżbiety Granowskiej. Trzecie małżeństwo pradziada Zygmunta II Augusta było swego rodzaju manifestem, ponieważ dwa poprzednie związki króla miały charakter polityczny. Zarówno z Jadwigą Andegaweńską, jak i z Anną Cylejską, Władysław ożenił się, by zdobyć, a potem utrzymać władzę w Koronie. Gdy po raz drugi został wdowcem stwierdził, że tym razem bierze sprawy w swoje ręce. Ślub Jagiełły z poddaną wywołał niemałe kontrowersje. Jednak szczytem wszystkiego była koronacja Elżbiety Granowskiej na królową Polski. Pisano paszkwile na władczynię, za co ich autor, Stanisław Ciołek, stracił stanowisko w kancelarii królewskiej.

Zygmunt III Waza urodził się 20 czerwca 1566 roku na zamku Gripsholm w Szwecji. Jego matką była Katarzyna Jagiellonka, a ojcem król Szwecji Jan III Waza.

Aurora von Königsmarck pojawiła się na świecie 8 maja 1662 roku w Stade. Jej ojcem był Kurt Christoph von Königsmarck, a matką Maria Christina von Wrangel. Pochodziła z kręgów arystokratycznych, spokrewnionych z najmożniejszymi rodami w Szwecji i Niemczech, co już na samym starcie dawało jej ogromne możliwości awansu.

W większości władcy asyryjscy z VIII i VII wieku p.n.e. byli przebiegłymi politykami i wojskowymi, zainteresowanymi podbojami i wielkimi projektami budowlanymi. Syn i następca Asarhaddona, Aszurbanipal, który rządził od 669 do 631 roku p.n.e., także chciał przodować w tych dziedzinach. W wyjątkowym autobiograficznym tekście powstałym na wczesnym etapie jego panowania ostatni „wielki” król imperium asyryjskiego opisuje swoje wychowanie i edukację z dziedziny sztuki wojennej i polityki:

Tak jak wszędzie, w Asyrii relacje między mężem i żoną bywały czasem serdeczne, czasem napięte. Wśród wielu powodów braku harmonii małżeńskiej były męskie dysfunkcje seksualne, które leczono za pomocą rytuałów i magicznych zaklęć.

Z interesującego okresu w źródłach dochowały się informacje o dwóch możnych pomorskich pochodzących ze Szczecina. Jeden z nich, niejaki Domasław, zgromadził wokół siebie ponad 500 osób z samego miasta oraz najbliższej okolicy.

Henryk IV Burbon, znany również jako Henryk z Nawarry, zapisał się w historii jako król, który zakończył wyniszczającą wojnę religijną między katolikami a hugenotami we Francji. W 1593 roku, w obliczu politycznych trudności i presji ze strony katolickiej większości, zdecydował się na spektakularny krok – przeszedł na katolicyzm. Wydarzenie to było kluczowe dla jego koronacji oraz późniejszego panowania.

Według Anonima zwanego Gallem, najważniejszego kronikarza, opisującego przebieg bitwy pod Nakłem w 1109 roku, starcie to zakończyło się druzgocącym zwycięstwem Piastów, którzy zmusili Pomorzan do ucieczki z pobojowiska. Reszta miała natomiast potonąć w okolicznych bagnach, których pod Nakłem nie brakowało.

Anne Bonny urodziła się w Irlandii jako nieślubne dziecko prawnika Williama Cormaca i jego służącej, Peg Brennan. Data jej urodzenia jest niepewna, przyjmuje się, iż pojawiła się na świecie około 1700 roku.

O wykorzystaniu przez Pomorzan piechoty świadczy chociażby kronika saskiego mnicha Widukinda, opisującego pod 967 rokiem zmagania orężne między Wolinianami, dowodzonym przez niemieckiego banitę Wichmana, a armią polańską Mieszka I. W tym starciu zdecydowane zwycięstwo odniósł piastowski książę, który pozorując ucieczkę, wywabił nieprzyjaciół z dala od ich obozu.

Jednym z argumentów przemawiających za tym, że syn Władysława Jagiełły i Zofii Holszańskiej mógł być gejem było to, że nigdy się nie ożenił! Rzućmy jednak okiem na kandydatki na żony dla Władysława Warneńczyka.