Papież Klemens VII – bękart, który wychował sierotę

Początkowo zamach planowano przeprowadzić w wiejskim pałacyku Medyceuszy. Okazją do tego było powitanie papieskiego krewnego – Rafaele Sansoniego Riaria. Okazało się jednak, że w pałacyku znajdował się tylko jeden z braci – Julian Medyceusz. W związku z tym realizację morderczego planu przesunięto o kilka godzin. Dokonano go w katedrze w florenckiej.

Sykstus IV, mimo że wiedział o przygotowaniach do zamachu i w nich uczestniczył, twierdził, że wolałby znaleźć jakiś inny sposób na odsunięcie Medyceuszy od władzy. Ród Pazzich obstawał przy swoim i uważali, że zabójstwo Wawrzyńca oraz Juliana to jedyny sposób na przejęcie władzy we Florencji przez Girolamo Riario – papieskiego siostrzeńca.

Do zamordowania braci Medyceuszy został wyznaczony Giovanni Montesicco, jednak z uwagi na fakt, że akcję chciano przeprowadzić we florenckiej katedrze, odmówił on udziału w spisku, gdyż uznał, że kościół to miejsce święte i nie godzi się, by kogokolwiek w nim zabijać. W takim wypadku do akcji wkroczyło dwóch księży. Zaatakowano obydwu braci Medyceuszy. Brat Wawrzyńca Wspaniałego, Juliana zasztyletowana, a Wawrzyńca, któremu udało się schronić w zakrystii, raniono.

Koniec końców cały zamach się nie powiódł. Nie udało się zastąpić Medyceuszy papieskimi krewnymi. Część spiskującego z papieżem Sykstusem IV rodu Pazzich zostało zamordowanych, a część wygnanych. Co ciekawe, od śmierci został uratowany przez Wawrzyńca Wspaniałego siostrzeniec papieża Sykstusa IV, Riario, który przysiągł mu, że nie brał udziału w spisku.

W konsekwencji stłumienia spisku zginęli również duchowni. W odpowiedzi papież Sykstus IV ekskomunikował Wawrzyńca Wspaniałego, a Florencję obłożył interdyktem.

Ostatecznie papież skłonił króla Neapolu Ferdynanda I (pradziadka królowej Bony Sforzy d’Aragony od strony matki) do ataku na Florencję. Wawrzyńcowi Wspaniałemu udało się jednak skłonić Ferdynanda I do wycofania wojsk i zawarcia pokoju.

Polecamy również: Hermann von Salza. Prawdziwy ojciec Krzyżaków

W miesiąc po tych tragicznych wydarzeniach, 26 maja 1478 roku, przyszedł na świat nieślubny syn zamordowanego Juliana Medyceusza. Na cześć ojca otrzymał imię Guilio Zenobi. W 1513 roku otrzymał od swojego kuzyna Leona X kreację kardynalską i został nominowany arcybiskupem Florencji. Papieżem został po śmierci Hadriana VI (papież ten pochodził z Niderlandów i był ostatnim papieżem nie-Włochem, aż do czasu wyboru na papieża Karola Wojtyły, który był Polakiem).

Pontyfikat Klemensa VII przypadł na niespokojne czasy. Mowa tutaj o Sacco di Roma, czyli złupieniu Rzymu przez wojska cesarza Karola V Habsburga.

13 kwietnia 1519 roku urodziła się przyszła królowa Francji – Katarzyna Medycejska, która krótko po narodzinach straciła oboje rodziców. Opiekę nad sierotą przejął najpierw Leon X, a gdy zmarł w 1521 roku, opiekunem Katarzyny został Klemens VII. To on wyswatał 15-letnią podopieczną z synem króla Francji, Franciszka I Walezjusza – Henrykiem II Walezjuszem. Chciał w ten sposób poprawić stosunki Francji z Florencją.

Polecamy również: Bezpotomna śmierć Kazimierza Wielkiego. Fakt czy legenda?

Klemens VII miał także unieważnić małżeństwo króla Anglii – Henryka VIII Tudora z ciotką cesarza Karola V Habsburga – Katarzyną Aragońską. Papież pamiętając zatarg z cesarzem i to, co go spotkało podczas Sacco di Roma, nie zgodził się na unieważnienie tego małżeństwa. Obawiał się reakcji cesarza. W konsekwencji Henryk VIII Tudor zerwał stosunki ze Stolicą Apostolską, czyniąc z siebie głowę Kościoła anglikańskiego.

Skutkiem tej decyzji było wygnanie Katarzyny Aragońskiej z dworu i rozdzielenie jej z córką – Marią I Tudor.

Pontyfikat papieża Klemensa VII nie należał do łatwych. Trzeba do tego jeszcze dodać, że nie było mu dane poznać ojca, gdyż urodził się jako pogrobowiec.

Polecamy również: Co może zrobić mąż po stracie żony? Może chcieć zostać papieżem!

• Marcello Simonetta, Tajemnica Montefeltra. Intrygi dworskie. Od spisku Pazzich do powstania Kaplicy Sykstyńskiej, Poznań 2021.
• Robert J. Knecht, Królowie Francji 1328-1589, Kraków 2020.
• Amy Licence, Kobiety Henryka VIII, Kraków 2020.