Upał, wzgórza i kurz
Maraton rozegrano 30 sierpnia w St. Louis, na trasie liczącej około 40 kilometrów. Biegacze startowali i finiszowali na stadionie Francis Field, ale większość drogi pokonywali poza obiektem.
Trasa prowadziła przez pagórkowaty teren, a upał dodatkowo utrudniał wysiłek. Samochody jadące obok zawodników podnosiły tumany kurzu. Wody było niewiele, choć organizatorzy wymagali od biegaczy pokonania długiego dystansu.
Podobnie jak igrzyska w Paryżu cztery lata wcześniej, zawody w St. Louis odbywały się w ramach wystawy światowej. Ówczesne przepisy pozwalały osobom towarzyszącym biegaczom udzielać im wskazówek i pomocy podczas rywalizacji.
Hicks nie był nowicjuszem. Wiosną tego samego roku zajął drugie miejsce w maratonie bostońskim i miał już doświadczenie w pokonywaniu długich tras.
W St. Louis nawet ono okazało się niewystarczające wobec warunków na drodze. Dwaj pomocnicy jechali przy Hicksie, obserwowali jego słabnące siły i próbowali doprowadzić go do mety.
Pomoc z użyciem trucizny
Jednym z opiekunów był Charles J. Lucas, który później opisał cały bieg. Z jego relacji wynika, że w końcowej części trasy podano Hicksowi strychninę oraz białko jajka.
Niewielkie dawki strychniny uchodziły wówczas za środek pobudzający. Substancja ta była jednak niebezpieczną trucizną, niezależnie od tego, jak oceniano ją w ówczesnym sporcie.
Wycieńczony zawodnik domagał się wody, ale towarzysze jedynie zwilżali mu usta. Kiedy chciał położyć się na drodze i odpocząć, również mu na to nie pozwolili.
Stan Hicksa nadal się pogarszał. Pomocnicy sięgnęli po kolejną porcję strychniny, jajka i brandy, a Lucas wspominał także o obmywaniu biegacza ciepłą wodą. Bliżej finiszu podawano mu następne porcje alkoholu.
Zwycięzca wymagający lekarzy
Tymczasem na stadionie pojawił się już Fred Lorz, początkowo witany jako zwycięzca. Szybko wyszło na jaw, że część trasy przejechał samochodem, a następnie wrócił do biegu. Jego wyniku nie uznano.
Hicks dowiedział się o wykluczeniu rywala jeszcze przed metą, ale wiadomość nie przywróciła mu sił. Lucas opisywał, że zawodnik ledwie podnosił nogi i miał wrażenie, iż przed nim wciąż pozostaje wiele kilometrów.
Na ostatnich podbiegach Hicks przechodził z truchtu w marsz. Po wbiegnięciu na stadion próbował przyspieszyć, choć był skrajnie wyczerpany. Zwyciężył z czasem 3 godziny, 28 minut i 53 sekundy.
Nie był w stanie od razu odebrać trofeum. Przeniesiono go do sali gimnastycznej, gdzie zajęło się nim czterech lekarzy. Po godzinie odpoczynku przewieziono złotego medalistę do Missouri Athletic Club.
