Napoleon wybiera Amerykę
W czerwcu 1815 roku Napoleon przegrał pod Waterloo i po raz drugi zrzekł się tronu. Wiedział, że zwycięskie mocarstwa nie pozwolą mu ponownie wrócić do władzy.
Chciał więc opuścić Europę i przedostać się do Stanów Zjednoczonych. Dotarł do Rochefort na francuskim wybrzeżu, skąd zamierzał wypłynąć przez Atlantyk.
Plan szybko okazał się jednak trudny do wykonania. Francuskie władze miały nie dopuścić do jego ucieczki, a brytyjskie okręty pilnowały wyjścia na ocean.
Plan ucieczki nie jest późniejszą legendą. Potwierdza go współczesna relacja brytyjskiego polityka Johna Cama Hobhouse’a. Nie wiadomo natomiast, jak miałoby wyglądać życie Napoleona po dotarciu do USA.
15 lipca oddał się Brytyjczykom na pokładzie HMS "Bellerophon". Zamiast do Ameryki trafił na Wyspę Świętej Heleny.
Nie ma dowodów, że w Stanach czekało na niego obywatelstwo, azyl czy oficjalne zaproszenie władz. Pewny jest sam zamiar ucieczki za Atlantyk.
Brat Napoleona osiada w New Jersey
To, czego nie udało się Napoleonowi, zrobił jego starszy brat Józef. Były król Neapolu i Hiszpanii po upadku cesarstwa przybył do Stanów Zjednoczonych i od 1816 roku mieszkał w posiadłości Point Breeze niedaleko Bordentown w New Jersey.
W Ameryce używał tytułu hrabiego de Survilliers. Dysponował dużym majątkiem, rozbudował rezydencję i przyjmował tam gości, między innymi francuskich emigrantów. Zgromadził również pokaźną bibliotekę i kolekcję sztuki.
Część ogrodów udostępniał publiczności. Nie żył więc jak człowiek ukrywający się przed światem, lecz prowadził życie zamożnego mieszkańca, który dobrze odnalazł się w nowym otoczeniu.
Józef pozostał w Stanach do 1839 roku. Nie od niego wywodziła się jednak amerykańska gałąź Bonapartów.
Małżeństwo, którego Napoleon nie chciał
Początek tej linii dał najmłodszy brat cesarza, Hieronim. Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych poznał Elizabeth Patterson, córkę zamożnego kupca z Baltimore. Pobrali się w Wigilię 1803 roku.
Napoleon nie zaakceptował tego związku. Uznał, że nie pasuje on do planów dynastycznych rodziny, a w 1806 roku małżeństwo zostało unieważnione jego dekretem.
Hieronim pozostał w Europie, a Elizabeth wychowywała ich syna w Stanach Zjednoczonych. Jerome Napoleon Bonaparte ukończył Harvard i zamieszkał w Baltimore. To właśnie od niego wywodzili się amerykańscy Bonapartowie.
Bonaparte w amerykańskim rządzie
W kolejnych pokoleniach rodzina coraz mocniej wrastała w życie Stanów Zjednoczonych. Jeden z wnuków Elizabeth ukończył West Point, a później służył we Francji. Jego brat Charles Joseph Bonaparte wybrał prawo i działalność publiczną.
Za prezydentury Theodore’a Roosevelta został sekretarzem marynarki, a później prokuratorem generalnym. W 1908 roku utworzył w Departamencie Sprawiedliwości stałą grupę 23 śledczych.
Jednostka ta stała się poprzedniczką Federalnego Biura Śledczego, które nazwę FBI otrzymało w 1935 roku.
Napoleon nigdy więc nie został Amerykaninem. Jego plan ucieczki zakończył się jeszcze u wybrzeży Europy. Nazwisko Bonaparte na trwałe weszło jednak do historii Stanów Zjednoczonych dzięki jego krewnym, którzy naprawdę tam zamieszkali i zrobili kariery.
